woensdag 20 september 2017

Semper, semper en nog eens semper... en Cicero!

Had ik al gezegd dat de Semper momenteel één van mijn favoriete patroontjes is?! 't Is hier al Semper wat de klok slaat! De kinders vinden h'm alle 3 heerlijk dragen en hij zit zó in elkaar, net iets om snel een flinke stapel van te maken dus! 

Voor Lydia wilde ik ook een verlengde semper uitproberen. Dat werd dus weer een rest stofje uit de kast om eerst te kijken hoe de maat bij haar viel. Ik maakte maat 134 voor haar, maar vind h'm met name bij haar schouders en onder haar armen vrij wijd vallen. Hierna pastte ze het jurkje van Nienke uit de vorige post (maat 122) en deze valt wat breedte betreft voor haar perfect. Voorlopig dus maar even breedte 122 en lengte 134/140 voor haar aanhouden! 


 Op het jurkje (kleur is heel donker blauw, zoals op de foto van met z'n 3-en) moest natuurlijk wel een plaatje met hotfix komen. Dat is nog steeds onverminderd populair hier ;-) Lydia koos een stijgerend paard en vroeg me de contouren van het paard in de gewone steentjes te doen en daarom heen alle kleuren door elkaar. Prima! Toen het paard klaar was deed het mij wel een beetje aan een circuspaard denken, maar vooruit, het is precies wat de jonge dame wil, dus ze is er reuze blij mee! De biesjes van de zakken en de onderkant van de col maakte ik van fuchsia tricot, maar de col valt op de foto juist zo dat je er niets van ziet....

En dan hebben ze dus alle 3 een semper aan! 


Voor Joas kocht ik pas een ijsberen stofje. Met wat tricotjes uit m'n voorraad gecombineerd was hij weer een semper rijker. En ja, die zakken op zij, die blijven toch favoriet hé?! Er kan van alles in: autootjes, steentjes, takjes, zand....


Zaterdag maar weer aan de slag voor kleine man, weer een semper, maar met gewone halsboord dit keer. Omdat de hals aan de voorkant iets in een puntje geknipt is dacht ik dat er wellicht zo een v-hals zou ontstaan. Maar dit was iets te positief gedacht, het is maar een heel flauwe v-hals geworden. Joas maakt het niets uit. Hij vond al die werkauto's op zijn shirt gewoon prachtig! 
Als accent naaide ik hier gele biesjes langs de raglan mouwen mee. Gewoon een reepje gele tricot gelijk mee naaien als je de mouwen aan het voorpand zet. Dit is trouwens een keer de semper zonder zakken/ zijstukken, maar gewoon met alleen een voor- en achterpand. 


Omdat de grijze tricot (wederom een restje uit de voorraad, ruimt lekker op zo!) maar dun was besloot ik er een vest bij te maken, ook dit keer weer een patroon van Sofilantjes, de cicero. Ik maakte er al eerder voor Lydia en Joas een jas van. Nu nam ik voor Joas één maatje groter. Hier zal hij wel weer een poosje mee kunnen doen! Uit m'n voorraad haalde ik een grijze jogging die er al een jaar of 6 in lag. Hoogste tijd om te gebruiken dus! In de capuchon verwerkte ik weer de donker blauwe tricot met werkauto's uit z'n shirt en om stijl te blijven ook maar weer een geel biesje er tussen. De blauwe rits was niet helemaal de juiste tint blauw, maar vooruit, in het kader van restjes verwerken ruimt ook dat weer lekker op! En anders kon ik het zaterdag niet meteen afmaken en moest ik tot donderdag wachten op de markt...


In plaats van boordstof nam ik voor het tailleboord en de manchetten gewoon dezelfde dikke donkerblauwe tricot als van de jurkjes van de meiden. 


Voor Nienke maakte ik een weekje eerder al een trui (ja, wéér die semper, zonder zijstukken en zakken) van donkerrode tricot met een kussensloop. Onder de kussensloop zit ook gewoon de tricot, anders denk ik dat het heel snel kapot zal gaan. Zelf vind ik de print niet helemaal handig uitkomen, maar Nienke is er erg blij mee. Voor Lydia heb ik nog dezelfde kussensloop liggen ik denk dat ik dan toch maar weer een semper met zijstukken maak zodat ik de print wat uit de midden kan nemen zodat er zo'n beetje 1 paddenstoel middenvoor komt. 


Kijk eens mama, hoe lang mijn haren al worden! 


En nog is m'n voorraad nog lang niet op....

dinsdag 12 september 2017

Herfstcollectie voor de kids: Semper, rugam en Nivalis

Wat doe je als je bijna ga verhuizen? Opruimen en inpakken natuurlijk. Weggooien, weggeven, naar de kringloop brengen, op marktplaats zetten... En honderdduizend andere dingen regelen natuurlijk. 
Neem nu de herfst/ winter kleren voor de kinders. Meestal zoek ik dat zo half september op om dan in de weken die volgen stukje bij beetje te passen. Zo niet die jaar. Op een zaterdagochtend, toen de kinderen in bad zaten haalde ik alles te voorschijn en verdeelde het in 3 stapels: voor elk kind een stapel. Zodra er een kind uit bad kwam was het passen geblazen ;-) Dan kan dat vast van m'n lijstje geschrapt worden! 

Joas paste niet veel meer, logisch want vorig jaar had hij nog heel veel aan van het jaar ervoor. Nu lijkt kleine man ineens een groeispurt te hebben. Hij eet als een dijkwerker en doet bijna niet anders dan slapen. Hij heeft deze zomer nog kleren maat 86 gedragen - voor ons doen dus echt een klein mannetje met z'n 2,5 jaar. De meiden droegen deze maat bij 1 jaar! Maar nu lijkt hij ineens een maat over te slaan en richting maat 98 te gaan. 
Lydia paste ook niet veel meer, alleen wat dingen die ik vorig jaar eind van het seizoen op de groei kocht/ maakte zitten nu perfect. Nienke had de grootste stapel. Zij past er dan ook heel wat van, maar lang niet alles staat ook bij haar. Lydia droeg op die leeftijd heel graag blousjes en Nienke juist absoluut niet. Die houdt veel meer van tricot jurkjes. Nu alles gepast was kon ik ook meteen bekijken wat er nog aangevuld moet worden. 

Toen we op vakantie waren zijn we op een dag ook even naar één van m'n favoriete stoffenwinkels geweest. Normaal bestel ik daar regelmatig iets via internet, maar nu zaten we er op zo'n 10 minuten bij vandaan dus wilde ik er graag eens in het echt kijken. Ik had er een behoorlijke buit! Ik wist toen natuurlijk nog niet dat ons huis in een maand verkocht zou worden en ging er vanuit dat ik de komende tijd gewoon lekker regelmatig achter m'n machines kon kruipen.
En ja, die stapel riep er natuurlijk toch om verwerkt te worden. Dus wat doe je als je bijna gaat verhuizen? Juist, dan kruip je achter de naaimachine! Of in dit geval meestal de lockmachine, want de patroontjes die ik momenteel veel maak kunnen (vrijwel) helemaal met de lockmachine gemaakt worden. Lekker snel klaar dus ;-)
En onder het mom van "wat ik nu verwerk aan voorraad hoeft over een paar weken niet meer ingepakt te worden" is er de laatste weken aardig wat onder m'n machines vandaan komen rollen *Ü*.
Nog niet alles staat op de foto. Maar goed ook, anders zou dit wel een heel lang berichtje worden. 
Voor Joas ben ik al een poosje op zoek naar een mooi vallend patroon voor een gewoon shirt/ longsleeve. In de vakantie had ik een paar Knippies bij me zodat ik daar wat patroontjes kon overtrekken. Thuis gekomen meteen maar zo'n patroontje geprobeerd. Maar het viel niet echt naar m'n zin: te wijd naar verhouding tot de lengte en mouwlengte. Daar ben ik het laatste jaar met kleine man al meer tegenaan gelopen bij zelfgemaakte shirts. Uiteindelijk heb ik het opgelost door zowel in de taille als bij de mouwen boordjes te maken. Inmiddels heb ik het bekende patroon 'Billy' van Zonen09 gekocht en geprint, maar ik moet het nog aan elkaar plakken en heb het dus nog niet uitgeprobeerd.

Het shirt met bouwkranen oid moest natuurlijk wel gepast worden in stijl ;-)


En nee, dit was geen lapje wat ik in de vakantie kocht, deze kocht ik net voor onze vakantie bij Driessen. 


Dat ondeugende snoetje: daar doe je het toch voor?!


In het vroege voorjaar had ik voor Nienke een jurkje geknipt. Voor Lydia maakte ik het jurkje toen wel (Kolibri uit een ottobre van vorig jaar) voor Nienke bleef het lapje maar geknipt liggen. Toen ik het voor de zoveelste keer in m'n handen had bedacht ik dat ik het nu eerst moest afmaken, anders zou ze het niet eens meer passen! Het stofje met lettertjes erop leek me prachtig voor de eerst schooldag. En Nienke was dat helemaal met me eens. En toen ik het stralende meiske voor me zag staan vroeg ik me af waarom ik dit jurkje niet veel eerder had afgemaakt?! Ze noemt het steeds haar allermooiste jurk en zodra hij uit de was is wil ze h'm weer aan. Gelukkig bleek hij vrij ruim te vallen, dus als ze nu niet teveel groeit kan ze h'm volgend voorjaar hopelijk nog een poosje dragen! 
De plooien van het rokgedeelte verving ik trouwens voor gewoon aangerimpeld, dat vindt Nienke namelijk erg mooi 'allemaal van die bobbeltjes mam!' 


De strikjes op de schouderbandjes zijn natuurlijk favoriet!


Toen we op vakantie in de stoffenwinkel waren, waren de anderen het natuurlijk al snel zat. Zo kwam het dat ik iets minder goed oplette dan handig was en toen ik thuis de lapjes nog eens goed bekeek zag ik dat die mooie klassieke zeilboten wel verdacht veel op piratenschepen leken, inclusief vlaggen met een doodshoofd etc. Tja, dat doe ik toch liever niet bij m'n kleine manneke aan! Gelukkig stonden er ook schepen op zonder nare vlaggen en andere dingen, dus met een beetje uitkienen kwam er dit shirt uit: 


Het patroon is de Semper van Sofilantjes. Lang heb ik getwijfeld of ik het zou kopen, hun patroontjes zijn niet echt goedkoop. Maar de patroontjes kloppen wel allemaal perfect en de patroontjes die ik van hen heb gekocht gebruik ik ook allemaal veel, vooral de Nivalis. Dus uiteindelijk toch maar gekocht. En ik heb er nog geen seconde spijt van gehad. Inmiddels heb ik het al heel wat keren gebruikt! Zowel voor Joas als voor de meiden. Voor dit shirt gebruikte ik het deel met zijstukken en zakken opzij en de col. Joas vindt die zakken op z'n trui trouwens ook helemaal geweldig, voor je het weet puilen ze uit van de autootjes :-)


Bij het patroon zit ook een deel zodat je de trui kan verlengen tot een jurkje. Dat moest natuurlijk ook uitgeprobeerd worden! 
De eerste versie maakte ik voor Nienke van een gebreide stof. Maar die stof bleek er niet echt geschikt voor en ging heel erg 'hangen'. Lydia past h'm zelfs, al zal ze er niet heel de winter mee kunnen doen. (foto ontbreekt nog)
 Beetje sneu dus voor Nienke en een herkansing, dit keer in een dikke tricot uit m'n voorraad. (Hoeft dan niet meer ingepakt te worden hé?!) Ik nam weer een 122, de maat die ik voor Nienke ook aanhoud bij de Nivalis. Maar de semper blijkt toch echt wel ruimer te vallen en ook deze jurk was dus te groot. Als ze de mouwen om slaat gaat het wel, maar dan valt tie bij haar schouders nog erg ruim, dus maar even in de kast voor later in het seizoen, als ze weer wat gegroeid is...
Nienke zelf is trouwens wel erg blij met dit jurkje met Hello Kitty in hotfix. Maar ze was zo moe bij het passen dat ze vroeg of ze een keer niet hoefde te lachen op de foto... 


Nieuwe ronde, nieuwe kansen! In de vakantie zag Nienke dit lapje met honderdduizend-bladeren-op-een hoop en ze was er meteen verliefd op. En wat doe je dan? Dan koop je die, en meteen maar bijpassende boordstof ook! Al heel was keren vroeg ze me wanneer in nu eindelijk haar herfstjurk zou gaan maken, maar ik twijfelde over het patroon. Zou ik de Nivalis maar gewoon nemen? Maar nee, Nienke wilde weer zo'n 'trui-jurk met zakken'. Nu ik gezien had dat 122 nog wat te ruim viel maakte ik h'm dus gewoon in 116 en kijk hier: een stralende dame! En ja, achter haar handen zitten weer de bekende zakken, afgewerkt met de groene boordstof die ook bij de onderkant en de manchetten zit. 


Maar ja, die Nivalis, die moest er natuurlijk ook komen hé?! En dan natuurlijk met kraag, de allermooiste optie vind ik. En zo verdween er weer een lapje uit de voorraad en maakte ik 2 Nivalissen, voor allebei de dames dezelfde. Hoewel voor Lydia is het bovenstukje van lichtroze, want ik was door m'n fuchsia tricot heen... Maar Lydia had dit keer weinig zin om op de foto te gaan: 'maak maar gewoon een foto van Nienke, ze zijn toch hetzelfde...'



Lydia had op vakantie ook een herfst lapje uitgekozen: met paddenstoelen. Ik maakte er een Rugam rokje van, ook al een patroontje van Sofilantjes, en had nog genoeg over om voor Nienke ook een Rugam te maken. De laatste resten waren nog genoeg om voor Lydia in een (alweer) Semper te verwerken, dit keer niet als jurk maar weer als trui. En natuurlijk moest broerlief er even bij op de foto omdat hij ook juist een semper aan had! 


Met hotfix een paddenstoel voor op de trui gemaakt en er bij de col zelfs nog erg in gehad dat de paddenstoelenstof  op z'n kop zou komen bij het draaien van de col en dus op z'n kop geknipt moest worden!

Nienke heeft al wel de paddenstoelen rok, maar moet er nog een shirt oid bij. Maar je kunt bij haar op de foto goed zien hoe het patroontje loopt: met een schuine cirkel als 'zwierstrook' er onder. Aan de ene zijkant is de strook hoog en aan de andere kant laag. Overigens is dit een gratis patroontje van sofilantjes en als je het geknipt hebt zit het echt zó in elkaar! 


Verder nog een heel stapeltje Sempers, Nivalissen en rugammetjes gemaakt, maar die wachten nog op een foto.... En ja, de herfst/wintercollectie voor de kids is nu bijna compleet! Op nieuwe laarzen voor Lydia na dan, maar die koop ik toch maar ipv zelf maken...

woensdag 6 september 2017

Zomervakantie 2017 deel 2

Tja, als je een blogje schrijft met de titel 'zomervakantie 2017 deel 1' dan moet daar natuurlijk wel op z'n minst een deel 2 op volgen! Toch kwam het er de afgelopen weken niet van om wat te schrijven. Druk met alle 'gewone dingen', keertje extra werken voor een lieve collega zodat zij toch op vakantie kon en vooral voor de verkoop van het huis en alles wat daarbij komt kijken.

En ja, het huis is onder voorbehoud verkocht! We zijn daar heel dankbaar voor, maar het brengt ook meteen wel weer allerlei zaken met zich mee. Want als de koper de financiering rond krijgt (en zo ziet het er wel uit) dan betekend dat ook dat we per november 'dakloos' zijn. En dat is toch niet echt een fijn vooruit zicht als je bedenkt dat van ons nieuwe huis alleen nog maar de fundering ligt...
Dus moest er in allerijl een tijdelijke woning gezocht worden, liefst in de buurt van het nieuwe huis zodat we met de kinderen alvast de overstap kunnen maken naar de nieuwe school, kerk etc. En ook dat is nu in principe rond. Met hulp van een aantal lieve mensen die al in de omgeving woning waar wij straks ook naar toe hopen te gaan en dan weer via-via kwamen we aan dit adres. Pffff, een hele opluchting!

Maar dan nog is er werk aan de winkel. We zijn alle 5 echte hamsteraars. We zien overal wel iets in en dus wordt er ook van alles bewaard. En dat moet nu dus allemaal uitgezocht, opgeruimd, weggegeven, weggegooid en op marktplaats gezet worden. Soms ook lastige keuzes, ook voor de kinderen: willen we het playmobil nu bewaren of toch maar verkopen en van dat geld een manege van Schleich kopen? Het steeds maar weer keuzes maken, regelen en doen maakt dat ik 's avonds vaak helemaal versleten ben. Aan de andere kant voelt het met elke doos en zak die het huis uit gaat ook wel weer als 'lichter'.

En dan hebben we natuurlijk ook nog die fijne vakantie herinneringen!

We waren op vakantie in een klein plaatsje net onder Enschede, aan de zuidkant van Twente.
Thuis had ik al gezocht op wat er in de omgeving te doen was en zo had ik gezien dat er de zaterdag nadat we aan zouden komen (we gingen van vrijdag tot vrijdag) er een oogstdag was bij museumboerderij Wendezoele, bij landgoed Twickel. Daar wilden we wel graag naar toe! En het was echt de moeite waard, ondanks de regen. Er werd geploegd met trekpaarden, gemaaid met de zeis, aardappels gerooid met een oude tractor, honing geslingerd... En de vrijwilligers waren zo kindvriendelijk!

Zo wilden de meiden eigenlijk wel graag de trekpaarden aaien, maar die waren ook wel erg groot :-) Dus nam de vrijwilliger de meiden aan de hand mee om samen de paarden te aaien.

Joas keek liever naar de tractor... Tractorfan als dat hij is!


En toen de vrijwilliger op de tractor dat kleine manneke zó zag kijken stopte hij om Joas op de tractor te tillen. Kijk dat bekkie eens glunderen!


Na het honingslingeren (waarbij de meiden ook mochten slingeren) werd het tijd om met weer een andere vrijwilligster de eieren te rapen. Maar eerst moesten de kippen gevoerd!


En toen samen met de boerin eitjes rapen...


... in de pet gestopt om mee naar huis te nemen!


Binnen konden kinderen zien hoe er vroeger zandfiguren gestrooid werden op de vloer. Vervolgens mochten ze het zelf uitproberen op tafel!




's Maandags werd het hoogste tijd om de bakfiets en de andere fietsen die bij het vakantiehuisje hoorden uit te proberen. Even wennen hoor, zo'n bakfiets, maar Nienke en Joas vonden het maar wat leuk!


We gingen die week ook nog een keertje naar het openlucht museum in Ootmarsum. Het zag er daar prachtig uit omdat er eind van die week juist een bloemententoonstelling in het museum gehouden zou worden en alles daarvoor al klaar werd gemaakt. Maar het was helaas niet zo op kinderen gericht als Wendezoele. Wel was er een audiotour. Je kreeg een soort scanner aan een ketting die je vervolgens op diverse plaatsten in het museum voor een plaatje kon houden waarna je een heel verhaal te horen kreeg. Dat vonden de meiden dan wel weer interessant. 







Natuurlijk moesten we ook een ritje maken met de stoomtrein van Haaksbergen-Boekelo. 




En toen  zat het weekje er al weer op! 
Maar we hadden ook nog een midweekje Friesland op de planning: lekker logeren bij m'n tante die vlak bij Dokkum woont.
Daar gaan we al jaren minstens 1 keer per jaar en zo mogelijk vaker logeren. Zodoende hebben we er al heel wat gezien en gedaan in de omgeving. Maar de laatste jaren kwamen we voor mijn gevoel bijna niet verder dan de speeltuin en de kinderboerderij en eigenlijk wilde ik de meiden wel eens iets meer van Friesland laten zien. Beetje cultuur snuiven :-) Dus namen we ze een dagje mee naar de Bosschuur bij Lauwersmeer waar we eerst een natuurpuzzeltocht deden en de meiden vervolgens met schepnetjes in het water mochten ploeteren...



De volgende dag werd het pas écht cultuur snuiven. Thuis hadden we al een rondvaart door Dokkum geboekt op een oude trekschuit. Zelf vinden Gerbrand en ik Dokkum altijd een prachtig stadje: oud, gezellig en heel mooi. Maar verder dan de speelgoedwinkel waren we de laatste jaren (sinds de meiden groter werden) nauwelijks meer geweest. De rondvaart bleek echt een succes!


De openbrug nu eens vanaf het water ipv er zelf voor staan te wachten...


Klein matroosje!


En als verrassing had m'n tante voor de afscheidsavond een tafeltje geboekt op de pannenkoeken boot bij Dokkum. Nou, dat was natuurlijk helemaal geweldig! 


Wat een verrassing en wat een verwennerij!


Het zal nu waarschijnlijk wel weer even duren voordat we weer naar Friesland gaan. Maar thuis dragen de kids vrijwel dagelijks de échte friese klompen uit de klompenmakerij waar we naartoe zijn geweest. Er is weer zo veel om dankbaar op terug te zien....

Scherjonnetjes: alleen bij de klompenmaker in Noard Burgum te koop!

Roze klompen voor Nienke

Joas koos zelf voor de Fries vlag!