maandag 20 maart 2017

Lydia 7 jaar, flink wat zomerkleren gemaakt

Is het écht nog maar 7 jaar geleden dat ik jou voor het eerst in m'n armen hield? Je bent nu al zo'n grote meid aan het worden! Lydia, ons eerste wondertje! Wat zijn we blij met jou! 

Zeven jaar: een hele dame al weer! En je weet meestal wel wat je wil (of niet wil) en wat je wel en niet leuk vindt. Neem nou deze verjaardagsjurk:
Het vogeltje moest voorop komen, er moesten plooitjes in de jurk komen en de strik moest dan bovenaan in het midden. Ook voor de achterkant waren wensen: de poesjes moesten aan de ene kant van de rits, het kroontje aan de andere kant. En o ja, laat die ballerina maar weg. En dat allemaal uit 1 meter stof...

Maar het is gelukt, en zaterdag stond je daar te stralen in je nieuwe jurk! Met shirt er onder en vest omdat het lente weer op zich liet wachten, maar dat mocht de pret niet drukken.


Wachtend op de visite: wanneer komen ze nou?!


Vooruit, even m'n vest laten zaken om de achterkant van m'n jurk te laten zien, maar wel in de gaten houden of de visite inmiddels arriveert ;-)


En vandaag dan weer een nieuwe zomerjurk aan om op school te trakteren. weer met shirt eronder en een vest erover. Dit keer jurk Kolibri uit een ottobre (3?) van vorig jaar, gemaakt van een vrolijk katoentje met bloemetjes en lampionnetjes. 


Ook met plooien, die vindt Lydia ineens helemaal leuk, maar het mooiste van deze jurk is eigenlijk wel de achterkant met de bandjes en de strikken. Even het shirt weg denken en er lekker bruine armen/ schouders onder denken, dan wordt je toch vanzelf vrolijk?!



Al heel de dag naar school aangehad en dus ietwat kreukelig, maar vooruit...


En morgen is het weer feest, dan viert de juf haar verjaardag. En daarom wilde onze jonge dame dan wel heel graag nog een nieuwe zomerjurk aan, met zwanen erop, juist vanwege de naam van de juf!


En ach ja, als de stofjes dan toch al klaar liggen en het patroon van de Nivalis nog past, dan zit dat toch ook weer in een middagje in elkaar. Een heerlijk patroontje, wat ik inmiddels al heel wat keren maakte.



Nog even van dichtbij om de zwaantjes goed te kunnen zien...


Kleine man is ook bijna jarig. Dat vraagt natuurlijk ook om iets nieuws! En nee, hij houd niet van roze en van bloemetjes, maar van tractors, auto's en alles wat daar maar enigszins op lijkt. 
Hij is dan ook super blij met dit shirt! Het patroon komt uit dezelfde ottbre als jurk kolibri, ik meen nummer 3-2016. Een fijn patroontje, wat wel iets smal valt, maar dat is makkelijk op te lossen door de midden voor en midden achter een halve cm vanaf de stofvouw te leggen bij het knippen en dan zit het prima! Dit shirtje was eigenlijk een proefversie, vandaar dat de tractor ook niet netjes in het midden zit. Zuinig geknipt uit, het voor mijn doen, dure lapje, zodat ik er nog een paar met koeien en andere kleuren tractors uit kan halen. En ja, ook deze groene tractor met kar moet er nog een keer uit maar dan wel netjes recht in het midden ;-)
Het shirt heeft overigens gewoon korte mouwen, die witte mouwen zijn van zijn rompertje...


Een ander patroontje geprobeerd voor het shirt met de bootjes. Dat werd geen succes: veel te wijd en te kort. Dus alles weer losgehaald en opnieuw het shirt uit de ottobre genomen. Maar omdat het shirt ook te kort was er maar een blauw randje onder gestikt. Nee, geen verjaardagsshirt, maar voor gewoon thuis te spelen wel prima. En ook hier nog stof van over voor een nieuwe versie. Wat gebruik je weinig voor zo'n klein manneke. Hij is bijna 2, maar maat 86 past nog prima. Dat ben ik niet gewend met zijn grote zussen! 


De reactie van onze kleine man op dit shirt? 'Niet auto - bah!' Ha ha, zo klein en nu al duidelijke voorkeuren! 


Nienke groeit ineens ook weer uit haar kleren. De kast werd ineens wel heel leeg. Ze draagt het liefste tricot en omdat ik voor mezelf een jurk verprutste (daarover een andere keer meer) maakte ik voor haar, uit mijn verprutste jurk een simpel donker blauw tricot rokje, model Liv, zonder zakken. Zo klaar dus. Onderaan links maakte ik met hotfix een klein plaatje erop van een me-to-you beertje en dat leverde een heel gelukkig meisje op. 



Helaas was ook haar Nivalis jurkje met vogeltjes te klein geworden. Die kon ze toch maar moeilijk afstaan aan haar nichtje. Dus toen ik hetzelfde stofje ergens op internet tegen kwam twijfelde ik geen moment en bestelde meteen. Toen het lapje de volgende dag binnen kwam stond ik even beteuterd te kijken: het was geen tricot, maar exact hetzelfde lapje in katoen. Toen ik nog eens goed op de factuur en in de webshop keek zag ik dat dat klopte: ik had er gewoon overheen gelezen...
Dat werd dus geen Nivalis, die moet echt van rekbare stof. Maar in het boek 'zelfgemaakte kleertjes 2' zag ik een jurkje wat ik ook wel goed bij m'n vrolijke meid vind passen: jurkje Nina. 
Altijd even spannend als je voor het eerst een nieuw patroon gaat gebruiken, zeker als je nog nooit eerder met patronen van dat merk hebt gewerkt. Maar ik moet zeggen: het werkte super lekker, klopte gewoon overal en het past ook prima. Heerlijk! De volgende jurkjes met patroontjes uit dit boek liggen al geknipt klaar! 


En ja, Nienke is heel blij met haar nieuwe vogeltjes jurk, ook al is die dan niet van tricot! Zaterdag, op de verjaardag van Lydia wilde zij het jurkje ook meteen aan. Vooruit maar hoor kind, met shirt er onder en vest erover kan dat wel voor zo'n feestdag ;-) 


Vooruit, nog een setje voor Lydia. Ik kocht afgelopen herfst een couponnetje van een halve meter en maakte er nu, op verzoek van Lydia een liv-rokje zonder zakken van. Vervolgens gebruikte ik de restjes voor een bijpassend shirt. En ja, dat was dus echt passen en meten. Als je goed kijkt zie je dat de mouwtjes verschillend zijn: het ene mouwtje heb ik op z'n kop uit de stof genomen omdat het anders niet meer paste... Als basis voor het shirt nam ik trouwens het Nivalis jurkje: lekker makkelijk dan hoefde ik geen nieuw patroon uit te tekenen...


Omdat het shirt wat kaal was aan de voorkant maakte ik daar nog maar iets op met hotfix steentjes. Et voilla: weer een zomersetje klaar!


Mocht je nu denken dat ik klaar ben voor de zomer: nee, de lapjes voorraad heeft nog genoeg te bieden en (gelukkig) groeien de meiden hard en kan ik dus nog wel even vooruit! Ik heb met mezelf afgesproken dat er eerst flink wat weg gewerkt moet worden voor ik weer nieuwe lapjes mag kopen, anders past het niet meer in de kast, dus ik hoef me niet te vervelen.
En ja, voor mezelf kan er ook nog wel iets nieuws bij. Ik maakte al een paar voorjaarsjurken, maar nu nog een fotograaf zoeken hier in huis die tijd en zin heeft om moeders op de kiek te zetten!







vrijdag 17 februari 2017

Nienke 4 jaar: poppenhuis opgeknapt

En toen was het dan *eindelijk* zo ver: deze week werd Nienke 4 jaar! Weken maanden lang werd er al naar uit gekeken. 'Eerst sinterklaas, dan kerstfeest, dan oud en nieuw en dan nog een paar weekjes en dan...'
 O, wat keek ze uit naar deze verjaardag. Maar ja, 4 jaar, dat is dan ook wel een mijlpaal! Ja mag 'ineens' naar school, leert andere kinderen kennen, niet meer de hele dag bij mama om 'grote hulp' te zijn, mag naar de Zondagsschool, mag mee gaan doen met de puzzels in het kerkblad etc. Allemaal heel belangrijke dingen voor ons meiske.





En woensdag was het dan zo ver: toen was ons zonnestraaltje jarig. Al maanden lang wist ze wat ze voor haar verjaardag wilde: een poppenhuis, net als haar nichtjes! 
Nu wilde het geval dat de nichtjes eigenlijk nauwelijks met het poppenhuis speelden en m'n zus wel wat meer ruimte in huis wilde. Je begrijpt: het poppenhuis werd verhuisd en vervolgens stiekem in de avonduurtjes opgeknapt en opnieuw ingericht. Daar begonnen we al in november mee, maar door het verbouwen van de zolderkamer voor Lydia kwam er de klad in tot we een week of 3 geleden ineens bedachten dat het nu toch wel hoog tijd werd om weer met het poppenhuis verder te gaan! 


We hadden alle vloerbedekking en behang er al uit gehaald en waren begonnen met het betegelen van de badkamer en keuken met mozaïek steentjes, maar veel verder waren we nog niet gekomen. Dus maakte Gerbrand een keukentje, werd er behangen, de overige vloertjes voorzien van plakfolie met hout motief, een heuse open haard gemaakt van een fotolijstje waar we de onderkant vanaf zaagden en een hoekje achter maakten van hout. Een waxinelichtje op batterijen doet de rest! We gebruikten een ledstrip op batterijen voor de verlichting, die zit door het hele huis tegen de plafonds geplakt. 


De buitenkant van het huis werd met plakfolie met 'steigerhout motief' beplakt en er werd voorzien in een waslijntje met mini knijpertjes...


Er werden mini kastjes gemaakt en geverfd, een vloerkleedje gehaakt. Vloerkleedjes voor in de slaapkamers van nep bont geknipt, grote kralen werden voorzien van stukjes groen uit een kunst plantje en vast gelijmd in de vensterbank als bloempotjes. Een kleine gouden prijzenbeker van plastic veranderde in een roze bloemenvaas met kunstbloemetjes erin...


Er werden mini schilderijtjes opgehangen en een bankje in elkaar gezet van een leeg doosje paracetamol met nog een stukje karton en wat vulmiddel ;-)

En naast de openhaard werd er zelfs een houten bak gevuld met haard hout: een takje die aan stukjes werd gebroken. Zie je trouwens naast het bruine houten kastje, achter het tafeltje ook dat glazen bakje met heel kleine bolletjes wol?!


Nadat het in het keukentje even mis ging met een gat in de aanrecht boren voor een gootsteenbak maakte Gerbrand een nieuwe aanrecht en hebben we de gootsteenbak (een bakje voor theezakjes) er maar bovenop geplakt. We durfden het risico niet te nemen om nog eens een gat in de aanrecht te boren, de zorgvuldig geplakte tegeltjes raakten namelijk ook weer los... Nu moeten de popjes dus wel op een krukje staat om hun handjes te kunnen wassen ;-)


In de badkamer staat een klein bakje voor pinda's e.d. als bad en een ander bakje voor theezakjes werd in combinatie met een houten blokje en een kromgebogen spijker als kraan de wastafel. Daarnaast in de slaapkamertjes natuurlijk nog wat bedjes. De kleine plastic dingetjes zoals het stapelbed en het serviesje waren complete setjes met de mini barbies die Nienke als aparte cadeautjes kreeg. 


Nienke vond (en vindt) het helemaal geweldig en heeft inmiddels al heel wat uurtjes met het poppenhuis gespeeld! En ook zuslief doet dan graag mee! 

Natuurlijk was er taart - dit keer heel gemakkelijk gewoon gekocht omdat ik al weken loop te 'kwakkelen' en echt geen puf had om te bakken, en bovendien eet Nienke zelf toch geen taart. Maar kaarsjes uitblazen, dat hoort er natuurlijk wel bij! 


Vorige week mocht Nienke al 'wennen' op school. Vanaf het eerste moment vond ze het geweldig. Ja, wel een beetje spannend natuurlijk, maar zoooo leuk! Ze zit in een klein klasje met allemaal groep 0 kinderen, lekker overzichtelijk dus. En ze draait mee alsof ze het al jaren doet ;-) 


Trots met haar eerst gemaakte werkje: een stoere brandweer die het vuur blust!


En thuis? Tja, dat is maar vreemd stil. Joas is van slag dat zijn speelkameraadje er niet is: hij vraagt de hele dag door naar zijn zus. Zelf mis ik haar vrolijke gebabbel ook wel! Maar als ik dan haar stralende toetje zie als ze uit school komt dan weet ik: hier was ze echt aan toe! 

zaterdag 14 januari 2017

Grote Bertus en kleine Bertus ;-) en meer

Nee, allebei m'n mannen heten geen Bertus, maar toch was het vandaag even 'grote Bertus en kleine Bertus...

Onlangs waren m'n schoonouders 35 jaar getrouwd en dat vierden we vandaag. En bij een feestje horen natuurlijk nieuwe kleren! Nou ja, dat hoeft natuurlijk helemaal niet, maar het was wel een mooie aanleiding om weer wat stof uit de voorraad weg te naaien. Dit keer voor allebei m'n mannen dezelfde trui: een Titus trui (LMV) voor Gerbrand en voor Joas maakte ik nog een keer de Roos 2089 waarbij ik de kraag op dezelfde manier aanpaste als vorig jaar. (klik klik)
Allebei de truien werden voorzien van zwarte schouderstukken en zwarte piping op de rand van de kraag. 

En allebei waren ze helemaal blij met de nieuwe trui! 


De trui van Joas voorzag ik nog met mat zwarte hotfixsteentjes van een auto. En dat viel ook helemaal in de smaak, want kleine man vindt alles wat maar enigszins op een auto lijkt geweldig! 


De trui voor Joas is nog net een tikkeltje aan de grote kant. Hij draagt al heel lang maat 80/86 maar de laatste week lijkt maat 80 'ineens' toch te klein te worden. Misschien een groeispurt dus? En als ik de trui dan precies pas zou maken is hij er misschien heel snel uitgegroeid. Vandaar een beetje groter gemaakt! 



De dames wilden natuurlijk ook wel wat nieuws. In de uitverkoop kocht ik voor een paar euro voor allebei een vestje met gouddraad erin. Ook een tikkeltje groot voor allebei in de hoop dat ze het volgende winter ook nog aan kunnen. Normaliter wordt er bij ons namelijk niet veel goud gedragen, dat bewaren we voor feestdagen ;-)


De rokjes maakte ik eigenlijk meer omdat er, toen ik m'n lockmachine jaaaaren geleden kocht, ook allerlei voetjes bij zaten. En eerlijk gezegd heb ik die vrijwel nooit gebruikt. Zo zat er ook een rimpelvoetje bij. Op YouTube zag ik een filmpje hoe dat werkte en ik wilde het ook wel eens uitproberen. 
En ja, het werkte super simpel en snel (2 rokjes in een uur, inclusief knippen!), maar eerlijk gezegd vind ik dat de stof te weinig gerimpeld is. Daardoor zijn de rokjes ook minder wijd geworden. Ach, voor een snel projectje dus geen probleem, maar voor rokjes waarvan ik verwacht dat ze veel gedragen zullen worden toch maar weer op de ouderwetse manier rimpelen. 


Bij het rokje van Lydia naaide ik op verzoek nog 2 stiksels van gouddraad en kwamen er wat gouden hartjes op (ook van hotfix). Nienke had liever geen gouden stiksels en wat gouden sterretjes (hotfix). Eigenlijk denk ik dat deze rokjes ook niet zo heel veel gedragen zullen worden, maar we zullen het wel zien. Het was een lapje uit de voorraad en een uurtje werk voor 2 rokjes, dus een buil kunnen we er ons niet aan vallen! 


De shirtjes van de meiden werden voorzien van een strik van gouden hotfixsteentjes en die vinden ze allebei super. Of die veel gedragen zal worden is geen vraag: ze keken er naar uit om ze vandaag 'eindelijk' aan te trekken! 



En dan nog een plaatje van het hele spul: wat wordt ik daar blij en dankbaar van! Wat een rijkdom dit koppeltje bij elkaar! 


donderdag 5 januari 2017

Ook door kleine ruitjes...

...kan de zon schijnen! 
Aan deze tegeltjes wijsheid moest ik vanmiddag denken toen ik door de kleine ruitjes van het tuinhuisje naar buiten keek. Dit was wat ik zag:


Gerbrand die met de meiden de bloembollen in de grond aan het stoppen was. Tja, bloembollen in januari in de grond stoppen: niet echt wat je noemt op tijd. En als dat nu eenmalig was... Niet echt dus. Vrijwel elk jaar is het eind december/ begin januari als we bedenken dat de bloembollen NU ECHT in de grond moeten. In september/ oktober, als we ze kopen dan is het vaak nog zulk lekker weer en zijn er nog zo veel andere klusjes te doen in de tuin dat het 'even' blijft liggen. Daarna is het vaak koud en nat: dan hebben we er niet zo veel zin in. En dan eind december of zoals nu begin januari ondernemen we eindelijk actie. Zou dat soms de reden zijn dat onze voorjaarsbloemen vaak wat tegenvallen?!
De meeste bloembollen voelden overigens nog wel stevig aan, dus dat komt hopelijk wel goed. Alleen de kleintjes zoals de krokussen werden al zacht. Daar verwacht ik maar weinig meer van.

Binnen was het overigens ook gezellig: Lydia zat, na het bloembollen poten, gezellig te lezen en te puzzelen en Joas deed ondertussen een middagtukje in de kinderwagen. Zelf was ik een paar patronen aan het uit tekenen. Naaien gaat niet op de tuin bij gebrek aan elekticiteit, maar patroontekenen gaat wel! En dan kan ik later thuis meteen weer aan de slag ;-)


Nadat ik de trui voor Joas en het vest voor mezelf uitgetekend had nam ik nog maar even m'n brei werk erbij. Lekker oubollig hé, breien bij de kachel?! Maar ook wel lekker knus! 


Inmiddels was de kleine man weer wakker geworden en natuurlijk wilde hij ook graag naar buiten, lekker rond scharrelen! 



En zo zag de tuin er vanmiddag uit. Eigenlijk best een troosteloos gezicht zo op deze foto. Maar als je inzoomt op de kleine dingen dan zie je ineens een heel ander beeld: dan zie je klein geluk!



dinsdag 3 januari 2017

Overzicht uitdaging december

Oké, oké, ik weet dat het een beetje saai wordt, zeker als je niets met kleding maken hebt. Maar zoals je vorige maand al heel wat keren hier kon zien deed ik mee aan de uitdaging van Mamarieke (klik klik) om voor het einde van 2016 10 kleding stukken te maken. En ik was niet de enige hoor! Als je op haar blog kijkt, zie je een hele lijst met blogs van mensen die mee deden! En een heel aantal heeft het gehaald! 
Ja, het was toch wel lekker: even een beetje stok achter de deur. En gezien de lappenvoorraad die hier ligt kan ik zoiets ook wel gebruiken ;-) (Of m'n voorraad is gewoon te groot natuurlijk...)

En ja, ook ik haalde de uitdaging. Ik vergat alleen nog een overzichtsfoto te plaatsen. Dus vandaar: bij deze nog één keer het overzicht! 
En dan beginnen we echt aan een nieuw blog-jaar!!




zaterdag 31 december 2016

Bij het wisselen van het jaar...

Uren, dagen, maanden, jaren,
vliegen als een schaduw heen !
Ach, wij vinden waar wij staren,
niets bestendigs hier beneên !
Op de weg die wij betreden,
staat geen voetstap die beklijft;
Al het heden wordt verleden,
schoon 't ons toegerekend blijft.

Dat de tijd hier 't al verover,
aan geen tijdperk hangt mijn lot;
Gij, Gij blijft mij altijd over,
Gij blijft eindeloos mijn God.
Welk een onheil mij ook nader,
'k vind in U mijn vrede weer;
Gij blijft, die Gij waart, mijn Vader,
wat verander, wat verkeer !
Rhynvis Feith / Heinrich Albert